Meditatie Lucas 2 (Kerst – Simeon)

Hierbij de meditatie die is gehouden op de radio, klik hier voor meer info

Deze meditatie gaat over Lucas 2 (Kerst – Simeon)

Eerst audio gedeelte daarna de uitgetypte tekst:

Beste luisteraar,

In de week voor Kerst een meditatief moment over het Kerstfeest.

Ik wil met u een Bijbelgedeelte lezen uit het evangelie van Lucas. In Lucas 2 staan de bekende verhalen over het kerstgebeuren, de geboorte van het Kind Jezus, de engelenzang en de herders. En dan, aan het einde van zijn kerstverhaal heeft Lucas ons toch nog een paar dingen te zeggen. Het gaat dan over Simeon en Anna. En bij die Simeon staan we nu even stil. Bij het misschien wel minst bekende en met de Kerst het minst gelezen Bijbelgedeelte uit Lucas 2.

We lezen daar vanaf vers 25, dus nadat verteld is over de geboorte van het kind Jezus.

Er woonde toen in Jeruzalem een zekere ​Simeon. Hij was een ​rechtvaardig​ en vroom man, die uitzag naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken, en de ​Heilige​ Geest​ rustte op hem. Het was hem door de ​Heilige​ Geest​ geopenbaard dat hij niet zou sterven voordat hij de ​Messias, de Gezalfde​ van de ​HERE​ zou hebben gezien. Gedreven door de Geest kwam hij naar de tempel, en toen ​Jezus’ ouders hun ​kind​ daar binnenbrachten, nam Simeon het kind Jezus in zijn armen en loofde hij God met de woorden: ‘Nu laat U, ​Here, uw dienaar in ​vrede​ heengaan, zoals U hebt beloofd. Want met eigen ogen heb ik de redding gezien die U bewerkt hebt ten overstaan van alle volken: een licht dat geopenbaard wordt aan de heidenen en dat tot eer strekt van Israël, uw volk.’.

Beste luisteraar,

Weet u wat opvalt als we terugkijken naar die geschiedenissen rond de geboorte van het Kind Jezus? Dat er nauwelijks mensen geweest zijn die in die tijd blij waren met Hem, met dat Kind in de kribbe. Het zijn alleen engelen geweest die het hoogste lied zongen. Maar mènsen, om wie het eigenlijk ging, die lieten het afweten. Op een paar uitzonderingen na. Een paar eenvoudige herders uit Bethlehem, die wijzen uit een ver land in het Oosten en tenslotte een paar ouderen Simeon en Anna.

Maar wat weten we bijv. van Simeon? Nou ja, Simeon die kennen we misschien nog wel, van zijn lofzang. Die zingen we wel rond de kerstdagen. Maar wie is Simeon dan?

Als we over hem lezen, dan zien we Simeon als het ware lopen door de drukke straten van Jeruzalem. Op weg naar de tempel.

Toch wel bijzonder, vindt u niet, als van je gezegd kan worden, zoals we lazen: “deze man was rechtvaardig en vroom en hij verwachtte de vertroosting van Israël”.

Zijn hart was dus vol verwachting. Want vandaag zal hij de Messias zien. Dat had God de Heilige Geest hem immers belooft, dat hij de dood niet zou zien voordat hij de Messias had gezien? Wanneer?? Daar had hij geen idee van, maar toen hij die morgen wakker werd, toen wist hij het: Vandaag!!

Dus zó loopt Simeon naar de tempel. Zou hij dat Kind, die Messias herkennen.??

Op dat tempelplein aangekomen ziet hij tussen al die andere mensen en tussen al die kraampjes dat stel lopen, een jonge vrouw met een baby op haar arm en een man met een paar duifjes, kennelijk op weg naar de gebruikelijke ceremonie in de tempel, zoals die kort na de geboorte en na de besnijdenis moest plaatsvinden. Om een offer te brengen overeenkomstig de wet van de HERE.

En dan weet hij het meteen, dat kind is het. De Messias, naar wie hij zijn leven lang al uitkijkt! En hij loopt op hen af en voorzichtig neemt hij het kindje van Maria over. En daar staat hij dan, die oude man met de Redder van de wereld in zijn armen. Wat kan hij nu nog meer wensen? Nu kan hij rustig sterven.

Eigenlijk is het heel opvallend wat hier gebeurt, luisteraars. De Messias wordt in de tempel niet welkom geheten door de leiders van het volk of de leiders van de kerk van die tijd (zoals priesters en Schriftgeleerden), maar door een oude man, over wie niets bijzonders te zeggen valt. Een oude man door de wereld en door zijn omgeving misschien wel afgeschreven. Hem valt de eer te beurt dat kind welkom te heten. Nee, het is geen beroemdheid of belangrijk figuur die de Christus der Schriften (in het huis van God nota bene) komt verwelkomen, maar een eenvoudige oude man over wie niets te zeggen valt, dan dat hij gelooft en uitziet naar de Redder, de Messias.

Kennelijk is DAT toch het belangrijkste. Het gaat God niet om onze opleiding, onze functie of positie in de wereld of in de kerk. Het gaat God om ons geloof. Om ons hart, zoals Simeon hier zo treffend uitspreekt: “opdat de overleggingen uit vele harten openbaar worden” of zoals staat in de nieuwe vertaling: “Zo zal de gezindheid van velen aan het licht komen”.

En daarom is het goed dat ons ter harte te nemen: Waar richten wíj ons op en waar kijken wij naar uit?? Want deze man, die zo vol geloof was, heeft vandaag de dag van zijn leven. Het is een alledaags tafereel: jonge ouders die met een kind in de tempel komen. Maar Simeon weet dat dit het kind is, waar hij al zo vele jaren op gewacht heeft, waar hij om gebeden heeft. Wat een wonder dat hij dat nog op zijn oude dag mag meemaken.

Ziet u hem daar staan op het tempelplein? Hij spreekt daar midden op straat in het openbaar zijn geloof uit en hij laat omstanders delen in zijn blijdschap over het geboortefeest van de Here Jezus.

Dat je voor het spreken over je Here en Heiland, voor het evangeliseren nooit te oud hoeft te zijn blijkt hier wel. Simeon heeft de kleine Jezus amper gezien en hij begint al over Hem te vertellen. Alle mensen die net als hij uitkijken naar de redding die God beloofd heeft, moeten weten dat er een eind gekomen is aan alle eeuwen van wachten. God heeft gedaan wat Hij beloofd heeft.

En hoe zit dat met ons vandaag? Als de mensen om ons heen volop ellende en narigheid zien en beleven, dan mogen wij ze toch ook vertellen van de komst van die Verlosser en dat God Hem niet alleen belooft, maar dat Hij ook al gekomen is. EN dat Hij nog eens zál komen. En de wereld, de aarde nieuw zal maken. Daar mogen wij nu al naar uitzien. En daar mogen we ook over spreken.

Prachtig als je zo oud mag worden als in het geval van Simeon. Dat je zó vol bent van God. Dat je mag uitkijken naar Zijn Komst en daar dagelijks om bidt. Dat je daar tegen anderen over mag praten en daarover mag vertellen aan familie en vrienden en zó mee mag werken aan de komst van Zijn koninkrijk.

Met die boodschap en met die belofte uit het kerstevangelie mogen wij het oude jaar uit en weer verder het nieuwe jaar in, of we nu jong zijn of al ouder zijn geworden. Blij met de geboorte van de Here Jezus en met een geweldige boodschap op zak. Van Hem Die gekomen is en Die eens zal wederkomen!

Gezegende Kerstdagen gewenst.

Amen