3/7 Paulus met Gods Woord op weg naar Europa – Hand. 15+16 #leesrooster

woensdag 7 november 2018

HANDELINGEN 15 : 35-40

35 Paulus​ en ​Barnabas​ bleven in ​Antiochië, waar ze met nog vele anderen de boodschap van de ​Here​ onderwezen en verkondigden. 36 Niet lang daarna zei ​Paulus​ tegen ​Barnabas: ‘Laten we teruggaan naar alle steden waar we het woord van de ​Here​ hebben verkondigd, om te zien hoe het daar met de ​leerlingen​ gaat.’ 37 Barnabas​ wilde ook Johannes Marcus meenemen, 38 maar ​Paulus​ voelde daar niets voor, omdat hij hen in Pamfylië in de steek had gelaten en niet langer had deelgenomen aan hun zendingswerk. 39 Een en ander leidde tot grote onenigheid, zodat ze uit elkaar gingen en ​Barnabas​ samen met Marcus naar Cyprus vertrok. 40 Paulus​ koos Silas als reisgezel en vertrok eveneens, nadat de gelovigen hem aan de ​genade​ van de ​Here​ hadden toevertrouwd.

In Handelingen 13:2-4 lezen we dat Paulus en Barnabas, nadat de Heilige Geest had gesproken, door de gemeente in Antiochië op eerste zendingsreis zijn uitgezonden. Ook de neef van Barnabas, Johannes Marcus gaat mee. Hij wil graag helpen, maar dat loopt op een teleurstelling uit. Als de oversteek van Cyprus naar Klein-Azië (het huidige Turkije) wordt gemaakt keert Marcus terug. Waarom weten we niet, maar Paulus is erg teleurgesteld.

In vs 37 staat dat Barnabas hem toch weer mee wil nemen, maar dat weigert Paulus. Hij vindt Marcus niet geschikt. Dat meningsverschil loopt zo hoog op dat dit conflict er toe leidt dat ze niet meer samen op pad gaan. Barnabas gaat met Marcus op stap en Paulus neemt Silas mee als reisgezel.

Wat moeten we denken van Paulus’ opstelling? Het staat er niet. Maar de satan zal in z’n vuistje gelachen hebben. Een breuk op het thuisfront.

Wat we wel weten dat het zo niet is gebleven. Paulus heeft Marcus later in ere hersteld. In de brief van Paulus aan Timotheüs staat (2Tim. 4:11) dat juist Paulus naar Marcus vraagt: “Haal Marcus op en neem hem met je mee, want hij is voor mij van veel nut voor de ambtelijke bediening”.

Er wordt niet gesproken over het waarom en hoe het weer goed is gekomen. Maar wat we weten is genoeg. Het is immers Christus zelf die Zijn Kerk vergadert. Hij staat er achter. Ook vandaag!