Leesrooster 6/7, Joh. 4 : 43 “De zoon van de hoveling”

zaterdag 10 februari 2018
JOHANNES 4 : 51+52

51 En terwijl hij nog onderweg was, kwamen zijn dienaren hem al tegemoet om te zeggen dat zijn
​kind​ in leven was. 52 Hij vroeg hun sinds wanneer het beter met hem was gegaan. Ze zeiden:
‘Gisteren, een uur na de middag, is de ​koorts​ verdwenen.’

De hoveling gaat de volgende dag terug naar Kafarnaum, naar huis. Onderweg komt hij zijn dienaren
al tegen. Die hebben goed bericht. Uw zoon leeft.
En wat zo bijzonder is: de jongen is van het ene op het andere moment zonder koorts. En wanneer
dat was? Gisteravond, op het 7e uur, staat er. Nou, dat is precies het moment dat Jezus zei: “uw zoon
leeft”. Toevallig? Nee. Dat is precies de tijd waarop Jezus de jongen beter heeft gemaakt. Op afstand.
De Here hoefde helemaal niet mee naar Kafarnaum.
Die hoveling moet ondersteboven zijn van verbazing. Toen hij Jezus’ woord geloofde kreeg hij zijn
zoon, om zo te zeggen, terug uit de dood.
Wij denken wel eens: Konden wij maar eens naar de Here Jezus lopen, zoals die hoveling. Maar
denken dan dat Hij te ver weg is, in de hemel. Maar wij hóeven ook niet zo ver te lopen. We kunnen
gewoon in onze kamer blijven en bidden. Tegen de HERE zeggen dat we verdrietig zijn, dat we zorgen
hebben. Zoek de Here Jezus op. En zeg: Here, help! Zo kwam die hoveling bij Jezus.
De Here hoeft ook geen bijzondere woorden te spreken, of een gebaar te maken. De Here kan zo
maar, op afstand iemand beter maken. Hij kan, al lijkt Hij ver weg, dicht bij ons zijn.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten