SINTERKLAAS OF SINT NICOLAAS – 5 december

SINTERKLAAS OF SINT NICOLAAS – 5 december

De datum van 5 december staat bij ons bekend als de verjaardag van Sinterklaas of Sint Nicolaas. Dan is het
gewoonte op die avond (of ergens daar om heen) het bekende sinterklaasfeest te vieren. Het feest genoemd
naar de heilige Sint Nicolaas.

Dit jaar werd hij al verwelkomd met zijn intocht op 18 november en dat zowel
plaatselijk als landelijk. Op welke dag hij geboren is, is niet bekend, maar volgens de overlevering is hij overleden
op 6 december 324 en wordt de avond voor 6 december gevierd als sinterklaasavond.

Sinterklaas was een bijzondere man, een kindervriend, die er van hield om uit te delen.

dan passeert de Sint hier het kerkgebouw van een Gereformeerde Kerk in den lande (Enschede)

Zijn weldadigheid viel op bij zijn omgeving, is legendarisch geworden en zelfs nu nog bekend. Dat is niet niks en dat van iemand die al zo
lang geleden leefde, nl. in de 4 e eeuw en ook nog in een heel andere omgeving, in Myra (Klein-Azië). Juist om dat
uitzonderlijke van de bisschop van Myra, want dat was hij, deze Nicolaas, spreken wij hem aan als Sint Nicolaas, de heilige Nicolaas.
Minder bekend van hem dan zijn royaal zijn met cadeautjes, is kerkelijk gezien zijn strijd tegen de dwaalleer.
Bisschop Nicolaas uit Myra was één van de afgevaardigden naar de kerkvergadering van Nicea in 325. Op die
kerkvergadering (concilie heette dat toen en vandaag zouden we zeggen synode), daar op die kerkvergadering
ontkende de ketter Arius met klem dat Jezus de zoon van God is. Bisschop Nicolaas uit Myra werd daar zo boos
om, dat hij opstond van z’n zitplaats en naar voren liep en Arius een flinke oplawaai verkocht. Nou dat heeft
hem toen een tijd achter de tralies in de gevangenis bezorgd, waar (volgens de overlevering) zijn baard werd
afgeschoren en hij z’n mijter en stola moest inleveren.

Ook dat is Sint Nicolaas, een strijder voor de ware leer.
Een gereformeerde broeder zouden we vandaag zeggen.
Heiligen zijn voor ons besef uitzonderlijke mensen, met iets van een stralen-kransje om hun hoofd. En de
aanduiding “heilig” geldt bepaald niet voor Jan en alleman. Wanneer wij al eens in de schoenen van een heilige
staan, dan is dat hooguit voor één dag. Op 5 december zijn wij voor elkaar een sinterklaas. En om het eens met
een woordspeling te zeggen: Als de cadeautjes zijn uitgepakt, dan kunnen wij onze rol van sinterklaas wel weer
inpakken. Het sinterklaas-pak is een pak dat we even aantrekken, maar het is geen pak dat ons past. Wie ooit
voor sinterklaas heeft gespeeld, die weet hoeveel zweet je dat kost. Wij kunnen niet iedere dag voor sinterklaas
spelen. In de schoenen van een heilige voelen wij ons toch niet erg op onze plaats. Wij voelen ons niet zo’n
heilige of zo heilig.

In de bijbel wordt het woord heilige, de sint zeg maar, helemaal niet gereserveerd voor een enkeling, voor
mensen die bijzonder zijn. De gemeenteleden in Korinthe (1 Kor. 1:2) worden door Paulus ‘geroepen heiligen’
genoemd. Dus in die gemeente van Korinthe gold wel degelijk Jan en alleman als heilig. En dan had Paulus op die
leden van de gemeente van Korinthe van alles aan te merken. Er is sprake van grote dwaling en grove zonde.
Maar dat neemt niet weg dat hij ze als heiligen aanspreekt.

Wij zien onszelf niet zo gauw als heiligen. Wij vinden ons niet zo bijzonder. Zo’n man als sinterklaas, ja dat is een
bijzonder man. Maar de avond van de heilige zou plaats moeten maken voor een leven als heilige. Dat vraagt de
HERE van ons. Wij zijn geroepen heiligen. En dan zijn we niet iets bijzonders, maar we zijn heilig en leven heilig,
gewoon als een levenshouding. In de gerichtheid op God en op de naaste. Sinds Leviticus 19 klinkt het de
eeuwen door als een appèl op het volk van God: Heilig zullen jullie zijn, want ik de HERE uw God ben heilig.
In de Roomse Kerk kun je vanwege bijzondere verdienste heilig verklaart worden door de Paus. Ze kennen daar
veel heiligen: sint Petrus, sint Paulus, sint Nicolaas, enz. Maar de bijbel leert ons dat wij door de HERE heilig
verklaart worden, als het ware met een stralenkransje om ons hoofd. Heilig verklaard door de bijzondere
verdienste van Christus. Hij gaf zijn lichaam en zijn bloed om voor zichzelf een volk te kunnen heiligen. Uit
onszelf zijn wij onheilig. Door alle zonde en schuld die we op ons geladen hebben en die we bij ons dragen. Wij,
met onze besmeurde handen en vuile harten. Maar we worden geheiligd door het bloed van Christus onze
zaligmaker.

Vanuit dat geloof zijn wij allemaal sinten, heiligen en dat niet alleen op 5 december.
Gods kinderen, geroepen heiligen, gaan een heerlijke toekomst tegemoet.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten