Home

Welkom op de website van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt “De Fontein” te Vlaardingen.
Hier vindt u informatie over de kerk van Vlaardingen uiteenlopend van een overzicht van onze
kerkdiensten, verenigingen, contactinformatie en nog veel meer.

 

Adres vd Kerk:
Gereformeerde Kerk vrijgemaakt De Fontein
Groen van Prinstererstraat 65
3131 GD Vlaardingen
Nederland

 

Nieuws

  • Meditatie 1 Petrus 5:7

    WENTEL AL UW ZORGEN OP HEM

    Beste luisteraar,

    In 1 Petr. 5:7 staat: U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart

    Deze tekst is een woord van de apostel Petrus midden in ons dagelijks leven met zijn grote en kleine problemen. De mensen aan wie Petrus zijn brief schreef kenden die zorgen, zoals ook wij onze zorgen hebben. Petrus schrijft hen een paar warme brieven over allerlei onderwerpen waar men in die tijd mee zat. Hij geeft hen raad en geeft hen daarmee de wil van de HERE door. En hij doet dat zo goed dat wij er vandaag ook nog mee uit de voeten kunnen. Petrus schrijft dan over Jezus Christus als hoeksteen, over geloofstwijfels en de zekerheid van het geloof, over hoe we met elkaar omgaan in de samenleving, in de kerk, in onze gezinnen, in het huwelijk, over dwaalleraars, over hoe we de dag van de HERE verwachten. Te veel om op te noemen. Volop actueel, ook voor ons vandaag! Leest u die brieven nog maar eens als u daartoe in de gelegenheid bent.

    En nu aan het einde van zijn eerste brief geeft Petrus een advies. In al die moeiten en zorgen die hen toen en ons nu zo bezig houden, schrijft hij: Werp al uw bekommernis, al uw zorgen op Hem, op de HERE! Dat is eigenlijk heel bijzonder. Meestal zeggen wij in zo’n situatie tegen iemand in een gesprek of op bezoek: joh, trek het je niet zo aan, leg het naast je neer. Maar dat lukt niet zomaar. En dat is het probleem.
    Maar hier mag Petrus namens God zeggen: Nee, niet leg het maar naast je neer, maar: Wentel al je zorgen op de HERE! Het beeld dat Petrus hier gebruikt was bekend in Israël. Op Grote Verzoendag legde de hogepriester zijn bebloede handen op de kop van een bok. En die bok, die werd de woestijn ingestuurd. Het kwam nooit terug. Zó werd de last van de zonde en schuld uit Israël weggedragen.
    Later is dit vervuld door de Here Jezus. Het Lam van God dat de zonde van de wereld, dus uw en mijn zonde, wegdraagt aan het kruis. De HERE komt er nooit meer op terug, als u dat belofte woord gelooft.

    Kijk met dat beeld bemoedigt Petrus ons. De HERE staat klaar om onze last over te nemen. Onze verlorenheid en schuld. Onze ziekten en onze pijn, onze moeite en zorg. Hij staat naast ons en wil het dragen en wegdragen.
    Kent u dat wonder? En leeft u er ook uit? Als we zelf onze moeiten en zorgen willen oplossen of naast ons neer leggen, dan komen ze vroeg of laat weer terug. Maar als we ze bij Hem mogen neerleggen, op Hem mogen werpen, en dat gaat soms best wel moeilijk, maar als we dat door Gods genade toch mogen doen, ze op Hem afwentelen, de kleine en de grote zorgen van ons dagelijks leven, dan draagt Hij ze echt weg.

    Waar zit u mee?? Bent u er al mee bij de HERE geweest?? Met uw tranen, uw ziekte, uw eenzaamheid, uw mislukking? Met uw kind dat afgehaakt heeft? Met die verstoorde verhouding? Bent u al eens met uzelf bij de HERE geweest? Hebt u zich door het geloof geborgen in die machtige hand van God, die naar u uitgestoken is?De profeet Jesaja schreef in zijn Bijbelboek, Jesaja 46:4 over de HERE die daar zegt: “Hoort naar Mij, huis van Jakob”  (en dat huis van Jakob is de kerk van die dagen, dus de kerkmensen, de kinderen van de Here!) “tot in je ouderdom blijf Ik dezelfde, tot in je grijsheid zal Ik je steunen. Wat Ik gedaan heb zal Ik blijven doen. Ik zal je steunen en beschermen”.
    Hoort u dat bemoedigende woord van de Here tot Zijn volk, Zijn kinderen? In het gedeelte dat aan dit vers voorafgaat, heeft Jesaja laten zien dat alle goden waarop het volk Israël vertrouwde, teleurstelden. Men had in die dagen allerlei goden in de vorm van afgodsbeelden die meegedragen en vereerd werden. Heel de samenleving toen was op die afgoden gericht, die vervulden hun leven, sterker nog: díe zouden hun leven wel redden, zo dacht men. Maar nu het erop aankomt, blijken deze goden machteloos te zijn.
    Kennen we zoiets ook vandaag niet? Waar draaide het tot voor kort om in onze wereld en samenleving? Sport en amusement stonden hoog aangeschreven. Heel Nederland was in het oranje gehuld en keek al uit naar de sportprestaties van onze sporthelden of het nu om Olympische Spelen ging of Europese voetbalkampioenschappen of wielerrondes.
    Het kon eigenlijk niet meer mis gaan. Herkent u dat beeld? En de wereld leek voor velen bijna in elkaar te storten toen bekend werd dat al die grote evenementen niet door konden gaan of moesten worden uitgesteld van de Olympische Spelen tot het Songfestival toe.
    Maar hangt ons leven van die evenementen af? Op zich hoeven die echt niet altijd verkeerd te zijn. Zelf ben ik ook sport- en muziekliefhebber. Maar waar gaat het nu om in deze wereld en in ons leven. Wat en wie staat er op de eerste plaats? Móet daar staan?

    De profeet Jesaja moest aan het volk Israël in zijn dagen laten zien, dat de goden van die tijd het niet waar konden maken. Dat het niet om hun evenementen ging. Het is de Here alleen die redt. Onze God, Hij wordt niet gedragen door de mensen, maar Hij draagt ons. Hij redt zijn eigen volk. En dat geldt voor meer dingen vandaag. Er is er Eén die getrouw blijft. Je kunt altijd op Hem aan. De HERE! Jesaja zegt: “Hij heeft ons gedragen van de moederschoot aan, tot aan de ouderdom en grijsheid”. Dus heel het levenstraject is de Here bij ons. Hij laat ons niet in de steek, niet als we jong zijn en ook niet als we oud geworden zijn en weinig of niets meer kunnen. Hij draagt ons, Hij heeft er soms een hele vracht aan.

    Mensen moeten wel eens zeggen: We kunnen de zorg voor vader of moeder niet meer volhouden. Maar Hij blijft ons dragen. Hij geeft niet op. Hij draagt en redt ons. Dat wil zeggen: Hij draagt ons totdat Hij ons het Vaderhuis binnen draagt, binnen brengt. Het enige dat we moeten doen is ons in vol vertrouwen aan Gods armen overgeven. Immers, van onze eerste tot onze laatste dag blijven gelden de woorden van Ps. 103 waar staat: “Zoals een vader liefdevol zijn armen, slaat om zijn kind, omringt ons met erbarmen God onze Vader, want wij zijn van Hem.” Zouden wij dan vandaag geen vertrouwen meer hebben voor dat stuk van onze levensweg dat nog voor ons ligt??

    Ik ga afsluiten. M’n broeder en zuster, beste luisteraar, ik ken uw situatie niet. Ik ken ook uw en mijn toekomst niet, maar één ding is zeker, en dat mag ik u meegeven: Werp al uw zorgen, uw bekommernis op Hem. Hij zorgt voor u. Dag aan dag draagt Hij ons, want u ligt Hem na aan het hart.                            Amen.

    zingen: ps. 121:1 en 4; Ps. 68:2 en 10, Ps. 84:1, 3 en 6, ps. 103:5 en 7 (alles O.B.), gez. 399:6 (LvdK)