


Alles voor de jeugd?
o ja? JA!
Een groeimodel voor jeugdbeleid in Vlaardingen
Deze pagina is ook in PDF-Formaat beschikbaar.
Al langere tijd wordt gesproken over het ontwikkelen van jeugdbeleid binnen onze plaatselijke gemeente. Door het bestuur van de Gereformeerde Oudervereniging is op verschillende momenten aangegeven aan de ontwikkeling van een dergelijk jeugdbeleid te willen mee werken en hiervoor mens- en denkkracht te willen leveren. Tot nu toe is weinig of niets (zichtbaar) van de grond gekomen en zijn we nog net zo ver als ruim anderhalf tot twee jaar geleden.
Om in deze (ogenschijnlijke) stilstand verandering te brengen, beweging te krijgen is dit groeimodel ontwikkeld. Om Jeugdbeleid verder te ontwikkelen hebben we de medewerking nodig van zoveel mogelijk delen van de gemeente die hierbij betrokken zijn.
Daarom is dit groeimodel tijdens de startavond van het nieuwe seizoen aangeboden aan de dominee, de kerkenraad, de besturen van alle verenigingen en bijbelkringen, de leiding van de jeugdverenigingen en daarmee ook aan de hele gemeente. In dit groeimodel wordt er van uitgegaan dat het verenigingsjaar 2004 / 2005 een ontwikkeljaar is. De resultaten uit dat jaar kunnen dan vanaf het daarop volgende seizoen worden geïmplementeerd.
Maar uiteindelijk zal de commissie jeugdbeleid de vorm moeten ontwikkelen en de hele gemeente er ieder op zijn of haar plaats, aan bijdragen.
We zijn met zijn allen, jong èn oud, iedere dag maar weer druk bezig met ons aardse bestaan. Druk met opvoeden, met onze schoolperikelen, ons beroep of de keuze ervoor, onze andere dagelijkse dingen zoals sport, spel, hobby, uitgaan. Soms zijn we ook een beetje druk met ons geloof en (de dingen in) de kerk. Bijvoorbeeld op de momenten als we naar de catechisaties of vereniging gaan of zondags naar de kerk.
Ik las ergens de volgende stelling:
"Ouders zijn meer bezorgd om de aardse toekomst van hun kinderen dan om hun eeuwige toekomst". Ze vragen bijvoorbeeld heel veel naar hun school resultaten of stimuleren hen met sport, hobby en zo.
Als dat zo zou zijn en er niets anders bij komt moeten we ons als christenen ernstig zorgen maken. Maar is dat ook de praktijk? Wordt onze Vlaardingse jeugd door hun natuurlijke ouders, maar ook binnen hun kerkelijke gezin, door hun broers en zussen in Jezus Christus wel gewezen en voorgeleefd op wat het belangrijkste in hun leven is?
God liefhebben met heel je hart, met heel je ziel, met heel je verstand en met al je kracht. Helmaal, diep vanuit je binnenste. Laten zien waar die kracht vandaan komt. Laten zien dat het door Jezus gegeven gebod om God lief te hebben fundamenteel belangrijk is in ons leven. Dat alle andere dagelijkse dingen daaraan ondergeschikt zijn of daaruit alleen maar kunnen voortvloeien. Dat je dus wilt uitstralen dat je leven vormgegeven wordt zoals Jezus ons voorhield. Dus sprekend over Gods liefde, Gods wil volbrengend.
Glorie zij Zijn naam zegt het lied, Glorie aan die machtige rots, die sterke God.
Is er een kloof tussen jong en oud? Steeds vaker wordt deze geconstateerd, als is het alleen maar door het verschil in leefwereld tussen oud en jong.
En hoe dichten we die kloof? Met allerlei kunstgrepen? Door het organiseren van een jeudkerk bijvoorbeeld, een weekend samen met de jeugd zonder een goede follow-up?
Weten de ouderen waar de jongeren van vandaag mee bezig zijn? Weten we hoe jongeren denken? En kunnen we daarop aansluiten met bijvoorbeeld onze geloofsoverdracht? Kunnen we dat wel? Willen we dat wel?
En waar hebben jongeren behoefte aan? Geen gezeur over het evangelie, geef mij maar een biertje!? Of zit het anders. Laat het ons zelf maar uitzoeken? De ouderen moeten niet zo zeuren. Ik ga zondags toch naar de kerk? Ik ga toch naar vereniging, naar de catechisatie? Nou dan! Ik leef nu en straks geloof ik wel, ik heb nog alle tijd, toch? Of, ik wil me wel voor en in de gemeente inzetten, maar ik krijg de ruimte niet.
Zo zijn er heel veel varianten op allerlei verschillen te bedenken.
Hoe kunnen we de kloof inzichtelijk maken? En hoe moeten we dat dan gaan invullen. Hoe overbruggen we de kloof? Welke brug (of bruggenbouwer) heb ik daarvoor nodig? Op welke manier kunnen we dat in praktijk gaan brengen?
Laten zien dat de eeuwige toekomst wel degelijk iets is wat we moeten leren.
In de bijbel noemt Mozes het zelfs "inprenten".
Dus laten zien dat heel je leven op God gericht is.
Niet alleen invullen met vormen en rituelen. Zo van: we lezen en bidden aan tafel, we gaan naar vereniging en catechisatie; maar: met elkaar laten zien welke rol het werk van Jezus in ons leven speelt. Dus naast de vormen en gewoonten laten we ook de inhoud zien.
Laten zien wat een geweldig offer Jezus bracht.
Laten zien dat Hij voor jou en mij geleden heeft.
Laten zien dat Hij in ons wil wonen.
Laten zien dat Hij mij wil helen als ik pijn heb.
Laten zien dat Hij mij door zijn Geest wil losmaken van mijn zonden.
Laten zien dat Zijn Geest overal fonteinen van levend water laat spuiten.
Laten zien dat....
Ach, vult u maar in, er is zoveel zichtbaar te maken!
Dus bij alles wat we doen steeds de blijde boodschap, het evangelie van Jezus zo brengen dat jong én oud beseffen dat het over hun (dagelijkse) leven gaat.
De vraag kan opkomen, waarom al die moeite doen alleen maar voor de jongeren?
Willen we navolgers van God zijn dan moeten we bedenken dat God het was die zelf moeite heeft gedaan om mensen te behouden.
Hij wil niet dat er één verloren gaat! Dus alleen al daarom zullen we als kerk (als gemeenschap) moeite moeten doen om jongeren te laten zien Jezus ook hùn persoonlijke verlosser en redder is!
Die opdracht hebben we als gemeente gekregen, jong en oud, man en vrouw, allemaal!
Dus een opdracht voor de catecheet, voor de kerkenraad, voor de oudervereniging, de jeugdvereniging. Maar evenzeer zullen de mannen en vrouwenverenigingen samen met de bijbelkringen hierin een rol kunnen vervullen.
En omdat onze machtige God ons die opdracht geeft en wij vaak beperkte mogelijkheden hebben om krachten in te zetten is het goed om de uitwerking hiervan op elkaar af te stemmen.
Het is belangrijk om als gemeente er te zijn voor de ouders en hen te steunen in hun taak als opvoeders.
Het is evenzo belangrijk om er als gemeente te zijn voor de jongeren en hen te begrijpen en bij te staan op de weg naar hun volwassenheid.
Daarom is het belangrijk als we als gemeente samen een beleid formuleren.
Belangrijk voor elkaar, belangrijk voor de catecheet, de jeugdleider, het gemeentelid en de jongere. Dus integraal en gemeente breed.
Laten we een voorbeeld nemen aan die gemeenten die eerder een jeugdbeleid hebben geformuleerd. Maar vooral laat ons handelen de jeugd tot voorbeeld zijn.
Om een dergelijk jeugdbeleid te kunnen formuleren is dus allereerst de inzet vanuit alle delen van de gemeente nodig.
Er zal een commissie zich moeten buigen over de problematiek.
Wat willen we met en voor de jeugd, over welke jeugd hebben we het, welke randvoorwaarden hebben we daarbij nodig, wel doel willen we bereiken etc.
Binnen welke tijd willen we het een en ander gerealiseerd krijgen.
En vooral hoe krijgen we draagvlak voor een (nieuw of vernieuwend) jeugdbeleid.
Bij iedereen, bij ouders, bij jongeren, bij kerkenraad en jeugdleiders, kortom de hele gemeente.
Zonder nu alvast een richting te bepalen is het goed om bij anderen in de leer te gaan. Overal in het land wordt door kerkenraad en gemeente nieuw jeugdbeleid ontwikkeld en vormgegeven. Hardinxveld-Giessendam is een aansprekend voorbeeld en op hun wijze is Heemse of Zoetermeer ook bezig.
En de werkzaamheden van Dteg (Deputaatschap toerusting evangeliserende gemeente met het gemeenteNproject of het Steunpunt gemeente opbouw kunnen inspireren tot nieuwe gedachten hierover.
Als we goed om ons heen kijken en van anderen willen leren hoeven we het wiel niet opnieuw uit te vinden. Dan kan de basis voor het jeugdbeleid worden gekopieerd en vervolgens naar Vlaardingse schaal en behoefte worden vertaald.
Alles voor de jeugd! Oh ja? Ja! Zo staat op het titelblad.
Maar niet alles hoeft in een keer te gebeuren. Daar moeten we in groeien. Daarvoor moet een structuur komen. Op onderstaande manier zou bijvoorbeeld het jeugdbeleid via een groeimodel vorm gegeven kunnen worden.
We willen graag een gemeente waar je christenen (jong èn oud) tegenkomt, waar je ze herkent aan hun woorden en daden. Waar mensen om elkaar geven en elkaar verder helpen in het kennen van en leven naar Gods Woord.
Dat ontstaat niet vanzelf, daar moet je naar toe groeien. Hoe gaat dat?
We schetsen een groeimodel:
| Nummer | Actie | Doel | Wie | Wanneer |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Instellen commissie jeugdbeleid | Voorbereiding van toekomstig jeugdbeleid | Oudervereniging | Voor openingsvergadering |
| 1a | Aanwijzen voorzitter/samenroeper | Vaststellen wie verantwoordelijk is | Oudervereniging | Bestuursvergadering |
| Etc. | Etc. | Etc. | Etc. | Etc. |
Door commissie jeugdbeleid kan dit verder ingevuld en opgesteld worden.
Kortom er is werk te doen.
Na de doortocht door de Jordaan liet Jozua twaalf stenen uit de rivierbedding halen en die als een gedenkteken neerzetten. Wanneer de kinderen die er niet bij waren later zullen vragen: wat betekenen deze stenen voor u, dan leidt dat tot een gesprek over wat de HERE voor de Israëlieten had gedaan, wie God voor hen was, en nog is. Ook vandaag moeten we bij allerlei gelegenheden met onze kinderen praten over wat ons geloof in God inhoudt. En vooral ook wat het voor ons betekent.
En bovenal laten we de woorden van de Prediker niet vergeten..... Beter af is een arme jongeling die wijs is, dan een oude koning die dwaas is en niets meer wil aannemen.... Prediker 4:13
Gerrit Wim van Veelen,
voorzitter Gereformeerde Oudervereniging Vlaardingen
Vlaardingen, juli/augustus 2004
Cartoon overgenomen uit Visie.
Deze pagina is ook in PDF-Formaat beschikbaar.
Disclaimer - Privacy Statement - Copyrights - Powered by Doppy.nl - donderdag 21 augustus 2008 02:53